Recensie| Onverbeterlijk – Lisette Jonkman

Heb ik al gezegd dat Lisette Jonkman een van mijn favoriete schrijfsters ever is? Ja? Oh, goed zo! Onverbeterlijk is een van haar boeken die je enkel als Ebook kan lezen. Dankzij Yara van Adorable books heb ik nu Nextstory, waar dit dunne boek als Ebook te vinden is. Yes! Eindelijk. Dit boek wilde ik namelijk al een heel jaar lezen…

Waar gaat onverbeterlijk over?

De laatste plek waar journaliste Bente in quarantaine wil zitten, is op de boerderij van de onverbeterlijk onbeleefde schrijver die ze net heeft geïnterviewd. Als Bente na het verschrikkelijke gesprek weer op het station staat, klaar om naar huis te gaan, belt haar moeder met het nieuws dat haar vader corona heeft en Bente beter niet thuis kan komen. “Blijf maar waar je bent,’ zegt haar moeder… Blijven waar ze is? Op het platteland, in the middle of nowhere, bij die afschuwelijke vent? Zo afschuwelijk vond ze hem er overigens niet uitzien toen hij zijn voordeur opendeed, maar zijn stugge houding heeft ervoor gezorgd dat ze binnen een paar uur een enorme hekel aan hem kreeg. Het wordt dus geen enkel probleem om die verplichte anderhalve meter afstand te houden… Toch?

Wat vond ik ervan?

Lisette laat mij altijd lachen, of het nu van ongemak is, of omdat haar woordgrapjes zo geweldig zijn. Dit boek had beide in zich. Bente is zo’n meisje dat nogal onzeker is. Ze praat  zichzelf meerdere malen naar de grond en denkt meer dan eens dat de complimentjes die ze krijgt een grap zijn. Iets dat ik helaas maar al te goed herken uit mijn eigen jeugd. Vroeger was ik ook erg onzeker, wat waarschijnlijk ook te maken heeft met mijn soms niet al te lieve klasgenoten

Natuurlijk kan je van te voren wel een beetje voorspellen waar dit boek ongeveer heen gaat. Bente moet twee weken in quarantaine met een afschuwelijke vent. Maar wat doe je als je twee weken lang ”verplicht” samen in een huis zit? Juist: praten! Veel praten. En zo kom je hoe dan ook dichter bij elkaar. Maar of Bente dat erg vind?

Ik heb echt genoten van dit boek. Het is een typische Jonkman, die gewoon heel gemakkelijk leest en waarbij je door het boek heen vliegt. Ondanks het redelijk luchtige verhaal, tijdens coronatijd, was het einde toch nog even spannend. Het leek er op dat er nog een hele wending zou komen. Iets met Martijn…. Maar daarover zal ik niet spoileren, als je wilt weten of die wending er daadwerkelijk komt, moet je het boek zelf maar lezen. Ga sowieso dit boek lezen, je zal ervan genieten!

”Dan was ik nu waarschijnlijk nog aan het schrijven.”

Van mij had het boek nog wel zo’n 100 pagina’s dikker mogen zijn. Maar toen ik dit tegen Lisette zei gaf ze aan ”Dan was ik nu waarschijnlijk nog aan het schrijven.” Dus, ik geloof dat ik maar tevreden moet zijn met de dikte van dit boek. Maar ik blijf erbij dat het van mij écht wel dikker had mogen zijn.
Maar dat vind ik van al haar boeken.

Let op: Dit boek is alleen te verkrijgen als Ebook en luisterboek

Mascha Eleonora

Ik ben een vrolijke chaoot die werkzaam is in de kinderopvang. Daarnaast lees ik graag een boek, loop ik een rondje (hard) of ben ik in huis aan het rommelen. Ik ben een vrolijke chaoot die van lekker eten houd en graag creatief bezig is.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *