Recensie| Zac en Mia – A.J. Betts

Over Zac & Mia heb ik jaren geleden al heel erg veel gehoord. Toch was het pas afgelopen september dat ik het boek las. Ik had er al veel over gehoord en toen ik het boek voor een prikkie op de boekenmarkt kon kopen was dat heerlijk. Dacht ik

Een verhaal over twee jongeren in het ziekenhuis

Net als Het welbekende boek een weeffout in onze sterren – dat ik overigens niet heb gelezen- gaat dit boek over een ziekenhuis. Iets dat natuurlijk een zwaarbeladen onderwerp kan zijn. Maar in het geval van Zac en Mia viel het erg mee. Natuurlijk werd het onderwerp, de heftige ziekte waar beide jongeren aan leden, niet uit de weg gegaan. Maar op de een of andere manier raakte dit boek me niet zo diep.

Waar gaat het boek over?

De laatste persoon die Zac had verwacht in de kamer naast die van hem, is een meisje zoals Mia: boos, snel op haar teentjes getrapt en met een twijfelachtige muzieksmaak. In de echte wereld zou hij nooit bevriend met haar (willen) raken. Maar in het ziekenhuis gelden andere regels, en wat begint met kloppen op de muur, leidt naar een briefje – en ten slotte een vriendschap die ze allebei niet aan hadden zien komen.
Je hebt moed nodig in het ziekenhuis: en een ander soort moed dan in de gewone wereld. In één van deze werelden heeft Zac Mia nodig. En in de andere wereld heeft Mia Zac nodig. Of misschien hebben ze elkaar allebei nodig, altijd.

Wie zijn Zac & Mia?

Zac en Mia zijn dus twee jongeren die in het ziekenhuis liggen. Allebei leiden ze aan dezelfde heftige ziekte. Ik vond Zac een hele rustige jongen die voor mijn gevoel soms iets té volwassen was. Mia daarentegen is een echte tegendraadse puber. Ze wil stappen, feesten en seks. Deze twee jongeren kunnen haast niet meer van elkaar verschillen. Toch krijgen ze het voor elkaar om een bijzondere vriendschap op te bouwen. Een vriendschap die mij soms wat gemaakt aanvoelde,  een beetje als kalverliefde.

Wat ik miste

Ik heb mijn Goodreads er even bij gepakt om te kijken wat ik er als recensie over had geschreven toen het boek nét uit was.
” mooi boek. Maar het raakte niet zo diep als het onderwerp zou moeten doen” waren de woorden die ik gebruikte. Dat was inderdaad dat me een beetje dwarszat. Voor mijn gevoel had dit boek me echt meer moeten raken. Maar dat bleef dus uit. Helaas. Een boek met jongeren in het ziekenhuis. Je zou verwachten dat dit je raakt. Maar de manier waarop het boek was geschreven hield het luchtig. Wat in principe goed is, het hoeft niet zwaarbeladen te zijn, maar het is wel fijn als een boek je meer raakt dan ”wel een goed boek”. Dit is helaas een van de mindere boeken die ik in september las.

Wat is het laatste boek dat jou écht raakte?

Rating

Mascha Eleonora

Ik ben een vrolijke chaoot die werkzaam is in de kinderopvang. Daarnaast lees ik graag een boek, loop ik een rondje (hard) of ben ik in huis aan het rommelen. Ik ben een vrolijke chaoot die van lekker eten houd en graag creatief bezig is.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *